Hits: 422

 

 

کمردرد و بی ثباتی

بی ثباتی کمر یک آسیب شناسی ستون فقرات است که در آن تحرک غیر طبیعی بین دو یا چند مهره  وجود دارد .

 

هنگامی که بیمار ازبی ثباتی  کمر رنج می برد، حرکت بیش از حد بین مهره ها و به تدریج تخریب مفاصل بین مهره ای وجود دارد و می تواند بر ساختارهای سیستم عصبی که از آنها عبور می کند تأثیر بگذارد.

بی ثباتی کمر یکی از دلایل مهم کمردرد است و می تواند با ناتوانی قابل توجهی همراه باشد.

 

بر اساس بررسی WHO از بار جهانی بیماریها، کمردرد بزرگترین علت سالهای زندگی با ناتوانی است.

روشهای درمانی فیزیوتراپی برای بی ثباتی کمر از جمله تکنیک های درمان دستی ، استئوپاتی ، لیزر پرتوان ، اولتراسوند ، تمرین درمانی ، شوک موج متمرکز برون بدنی، القا مغناطیس برون بدنی، الکتروتراپی  برای درمان این مشکل شایع ستون فقرات در کلینیک فیزیوتراپی پیشرفته شمیم زیر نظر دکتر حیدر سعادتی ارائه می شوند. برای رزرو نوبت در کلینیک فیزیوتراپی پیشرفته شمیم می‌توانید با شماره تلفن‌‌های 02126722003 –02126722004 تماس حاصل فرمایید.

آدرس: تهران،خیابان شریعتی ،بالاتر از مترو شریعتی ،رو به روی خیابان،شهید دستگردی،مجتمع نگین ظفر،طبقه ۹،واحد ۹

مجتمع نگین ظفر مجهز به ده طبقه پارکینیک طبقاتی مجزا میباشد.

بی ثباتی ستون فقرات

ثبات ستون فقرات می تواند به یک، دو یا سه “زیر سیستم” مرتبط باشد که به شدت بر ستون فقرات تأثیر می گذارد.

سیستم های ثبات بخش ستون مهره

ستون فقرات و رباط های آن

سیستم عصبی (کنترل حرکت ستون فقرات)

ماهیچه هایی که ستون فقرات را حرکت می دهند.

در حالت سالم، این سه سیستم با هم تعامل دارند و ثبات را فراهم می کنند.

هنگامی که هر یک از این زیرسیستم ها آسیب می بیند، مانند انحطاط ناشی از افزایش سن، شکستگی، بیماری عصبی عضلانی، دو زیرسیستم دیگر باید جبران کنند.

هنگامی که به آن می رسد، شما واقعا نمی توانید یک زیر سیستم ستون فقرات را از دیگری جدا کنید.

بی ثباتی بالینی کمر واقعاً یک اختلال عملکرد چند سیستمی است.

عدم تعادل ناشی از آن می تواند منجر به درد و لقی ستون فقرات شود – و می تواند به طور قابل توجهی کیفیت زندگی بیماران را بدتر کند و آنها را از انجام فعالیت های روزانه خود باز دارد.

در بی ثباتی کمر، بی ثباتی عملکردی (بالینی) و بی ثباتی ساختاری (رادیوگرافی) را تشخیص می دهیم.

بی ثباتی عملکردی کمر، که می تواند علیرغم عدم وجود هر گونه ناهنجاری رادیولوژیکی باعث ایجاد درد شود، می تواند به عنوان از دست دادن توانایی عصبی حرکتی برای کنترل حرکت سگمنتال در محدوده میانی تعریف شود.

ناپایداری ساختاری یا مکانیکی را می توان به عنوان اختلال در تثبیت کننده های غیرفعال تعریف کرد که دامنه حرکتی بیش از حد قسمت انتهایی را محدود می کند.

همچنین احتمال بی ثباتی ترکیبی وجود دارد.

آناتومی

 

آسیب به ستون فقرات شما شایع ترین علت بی ثباتی ستون فقرات و کمردرد است. ستون فقرات ساختار پیچیده ای است و راه های زیادی وجود دارد که مشکلات در زیرسیستم ها ایجاد شود.

سیستم های تثبیت ستون فقرات

زیرسیستم غیرفعال

دیسک بین مهره ای، رباط ها، مفاصل فاست و کپسول ها، مهره ها و پشتیبانی عضلات غیرفعال.

رباط‌های کپسولی فاست (مفاصل فاست را می پوشانند و حمایت می کنند) ممکن است شل شوند.

هنگامی که آنها این کار را انجام می دهند، حرکت بیش از حد – و بنابراین، بی ثباتی – را در ستون فقرات ایجاد می کنند.

از جمله علل احتمالی شلی رباط کپسولی می توان به فتق دیسک، اسپوندیلوز و موارد دیگر اشاره کرد.

زیرسیستم فعال

ماهیچه ها و تاندون های ستون فقرات، فاسیای توراکولومبار، عضلات نخاعی موتورهای قدرتمندی هستند که ستون فقرات را حرکت می دهند.

آنها همچنین سفتی و پایداری را فراهم می کنند. بی‌ثباتی ستون فقرات می‌تواند نتیجه ضعیف شدن یا آسیب به ماهیچه‌هایی باشد که ستون فقرات را پشتیبانی می‌کنند.

به عنوان مثال مولتی‌فیدوس، عرضی شکم. سونوگرافی ممکن است تحلیل رفتن (که نشانه ضعف است) عضلات عمیق ستون فقرات را نشان دهد.

در حالی که الکترومیوگرافی (EMG) اغلب برای تشخیص تغییرات عضلانی استفاده می شود.

زیرسیستم عصبی

سیستم عصبی مسئول دریافت پیام در مورد موقعیت استخوان ها و ستون فقرات و تولید تکانه برای حرکت است.

این تکانه ها به ماهیچه ها منتقل می شوند و به آنها سیگنال می دهند که منقبض شوند. انقباض عضلانی به حرکات ستون فقرات نیرو می دهد و ثبات را فراهم می کند.

اگر این عضلات به کندی منقبض می شوند یا این کار را با الگوی غیر طبیعی انجام می دهند، ممکن است در این زیرسیستم کنترل عصبی اختلال ایجاد کنید.

این دو عامل را می توان با آزمایش EMG تشخیص داد. این اختلالات می تواند باعث ایجاد تغییراتی در الگوهای حرکتی ستون فقرات شود که می تواند توسط یک چشم آموزش دیده (یا توسط دستگاه تشخیص حرکت) مشاهده شود.

ناهنجاری ها در زیرسیستم کنترل عصبی را می توان با مطالعه هدایت عصبی (NCS) نیز تشخیص داد. NCS اغلب همراه با EMG برای تشخیص تحریک یا آسیب عضلانی انجام می شود.

علل بی ثباتی کمر

علل اولیه بی ثباتی کمر را می توان به شرح زیر طبقه بندی کرد:

دژنراتیو(ساییدگی)

شایع‌ترین علت بی‌ثباتی ستون فقرات در بزرگسالان و کمردرد، انحطاط یا ساییدگی زودهنگام دیسک‌های بین مهره‌ای، مهم‌ترین بخش ستون فقرات است که باعث تحرک غیرطبیعی این ساختارها می‌شود.

این می تواند در افرادی که استعداد ژنتیکی بیشتری نسبت به آن دارند و افرادی که بدنشان در معرض فشار بیش از حد است اتفاق بیفتد.

این مشکلات دژنراتیو با وضعیت نامناسب، وضعیت بدنی نامناسب، نارسایی عضلانی، بی تحرکی، وزن اضافی بدن، آسیب و غیره افزایش می یابد.

مادرزادی

شایع ترین آن اسپوندیلولیستزیس است که در اثر اسپوندیلولیز یعنی نقص استخوان در محل اتصال مفاصل فاست ایجاد می شود.

ناهنجاری های گذار لومبوساکرال (کمری شدن اولین مهره خاجی یا ساکرالیزه شدن مهره پنجم کمری).

ناهنجاری در تراز بدن مهره ها، مانند اسکولیوز .

اکتسابی

1. بعد از جراحی
2. آسیب شناسی هایی که بر ستون فقرات کمری تأثیر می گذارد مانند عفونت ها یا تومورها.
3. اصلاح مورفولوژیکی ثابت ستون فقرات بار بیومکانیکی عضلات پشت، رباط‌ها و مفاصل را تغییر می‌دهد و می‌تواند منجر به آسیب کمر شود.
4. در افراد مسن
5. دژنراتیو دژنراتیو بر دیسک‌های بین مهره‌ای، رباط و استخوان تأثیر می‌گذارد

نشانه های بالینی بی ثباتی کمر

درد مزمن در ناحیه کمر

بیماران مبتلا به بی ثباتی کمر، بیماران شایع با کمردرد مکرر مزمن هستند، یک درد آزاردهنده دائمی که به تدریج افزایش می یابد.

این درد همچنین می تواند پسماند شکایات حاد باشد.

در مورد معنای دقیق اصطلاح ناپایداری کمر اختلاف نظر وجود دارد. ویژگی های زیر می تواند ناپایداری کمر را نشان دهد.

احساس بی ثباتی

یک ضربه قابل مشاهده یا قابل لمس در یک بخش متحرک در ستون فقرات کمری، بیشتر در هنگام تغییر موقعیت.

جابجایی های قسمتی یا لولایی مرتبط با حرکت دردناک.

حرکت یا پرش مهره همراه با درد در خم شدن یا انحراف فعال تنه.

افزایش تحرک در بخش حرکتی مربوطه، عمدتاً در خم شدن  کمری بصورت  غیرفعال.

حرکت بیش از حد بین مهره ای در سطح علامتی یا افزایش حرکت بین بخشی در سطح بالای بخش حرکتی مربوطه.

درد موضعی

کمردرد در حین بار استاتیک طولانی و خمیدگی.

درد در هنگام تغییر وضعیت و در هنگام خم شدن یا بلند کردن.

احساس حرکت غیر طبیعی در حرکات خلفی قدامی مهره.

کاهش دقت درکتی

کاهش کنترل وضعیتی

کاهش فعال شدن عضلات تثبیت کننده

اختلال در الگوهای بکارگیری و انقباض همزمان عضلات تنه بزرگ (سیستم عضلانی جهانی) و عضلات ذاتی کوچک (سیستم عضلانی موضعی).

این بر زمان بندی الگوهای انقباض، تعادل و رفلکس ها تأثیر می گذارد.

وجود یک قوس دردناک در حین حرکت خم شدن کمر

روش تشخیصی

تشخیص ثبات ستون فقرات بر اساس علائم قابل مشاهده (عواملی که می توانند اندازه گیری یا به طور عینی تعیین شوند) و علائم (تجربه ذهنی شما، که ممکن است شامل درد، سایر احساسات و چیزهایی باشد که در مورد نحوه عملکرد کمر خود متوجه می شوید) است.

درمان کمردرد ناشی از بی ثباتی

اصلی ترین درمان یک برنامه فیزیوتراپی ویژه بهمراه طرح ریزی برنامه برای تمرین عضلات و در نتیجه تثبیت آسیب استخوان یا رباط است.

بیماران باید از اعمال بیش از حد یا فشار، حرکات ناگهانی و حفظ موقعیت‌هایی که باعث تنش پایدار در ماهیچه‌های کمری می‌شود و همچنین از هر عادتی که پیش‌آگهی بیماری را بدتر می‌کند، اجتناب کنند.

علاوه بر این، درمان های محافظه کارانه شامل تجویز داروهای ضد التهابی برای دوره های کوتاه و یک برنامه فیزیوتراپی مناسب برای تمرین عضلات و در نتیجه تثبیت آسیب استخوان یا رباط است.

از آنجایی که انحطاط ساختارهای تثبیت کننده غیرفعال ستون فقرات (رباط ها، غضروف مفصلی و دیسک ها) بسیار دشوار است، بهترین راهبرد پیشگیری حفظ مکانیسم های پویای پایداری ستون فقرات، یعنی ماهیچه های ستون فقرات، سالم و عملکردی است.

آموزش بیمار در درمان بیماران مبتلا به بی ثباتی کمر  و کمر درد مهم است. این آموزش نباید تنها بر لحظاتی تمرکز کند که بیمار نباید انجام دهد.

اما باید به بیمار انگیزه دهد تا فعال بماند و بداند کدام حرکات نباید یا با دقت زیادی انجام شود.

این حرکات، حرکات خمشی بارگذاری شده هستند، زیرا ممکن است یک جابجایی خلفی دیسک ایجاد کنند.

همچنین باید از هر موقعیت انتهایی ستون فقرات کمری اجتناب شود زیرا این وضعیت ساختارهای تثبیت کننده غیرفعال خلفی را اضافه بار می کند.