سندرم تونل کارپال یک بیماری شایع است که باعث درد، بی حسی و ضعف در مچ دست و دست می شود. CTS می تواند بر استفاده از کل بازو تأثیر بگذارد. در اثر فشار روی عصب قاعده کف دست (عصب مدین) ایجاد می شود. به دلیل نیازهای ثابتی که افراد روی دست ها و مچ های خود دارند، در صورت شدید بودن علائم ممکن است نیاز به جراحی باشد. با این حال، برای بسیاری از افراد مبتلا به CTS، درمان فیزیوتراپی پیشرفته می تواند درد و بی حسی را کاهش دهد. اغلب می تواند به بازیابی استفاده طبیعی دست، مچ و بازو بدون نیاز به جراحی کمک کند.

متخصصان ما در کلینیک فیزیوتراپی پیشرفته دکتر سعادتی در خیایان شریعتی از موثرترین و پیشرفته ترین روشهای فیزیوتراپی مانند تکنیک های درمان دستی ، تمرینات ورزشی و مدالیته هایی همچون لیزر پرتوان و الکتروتراپی برای درمان سندرم تونل کارپال و سایر مشکلات اسکلتی ـ عضلانی بهره می برند.برای رزرو نوبت در کلینیک پیشرفته دکتر سعادتی می‌توانید با شماره تلفن‌‌های 02126722003 –  02126722004 تماس حاصل فرمایید.

تونل کارپال یک گذرگاه کوچک در سمت کف مچ دست شما است. این تونل از عصب میانی و تاندون هایی که انگشتان شما را خم می کنند محافظت می کند. هنگامی که تونل به دلیل آسیب یا شرایط دیگر باریک می شود یا تاندون ها و اعصاب تونل متورم می شوند و فضای بیشتری را اشغال می کنند، فشار روی عصب افزایش می یابد.

شکستگی مچ دست یا آرتریت می تواند باعث کوچکتر شدن اندازه تونل شود. تاندون ها یا اعصاب می توانند به دلیل التهاب یا تغییرات تاندون با افزایش سن بزرگ شوند. فشار روی عصب می تواند باعث درد و ضعف در مچ دست و دست و بی حسی یا سوزن سوزن شدن در برخی انگشتان شود. انگشتان شست، اشاره، وسط و گاهی اوقات انگشت حلقه بیشترین آسیب را دارند. اگر این افزایش فشار در مدت طولانی ادامه یابد، می تواند منجر به سندرم تونل کارپال شود.

موقعیت های شدید مچ دست و استفاده مکرر از انگشت با نیروی زیاد یا لرزش می تواند به CTS کمک کند.

CTS در مشاغلی مانند کار در خط مونتاژ رایج است. همچنین در بین افرادی که مشاغلی دارند که نیاز به استفاده از ابزار دستی دارند، به ویژه ابزارهایی که لرزش دارند، رایج است. استفاده بیش از حد از کامپیوتر با صفحه کلید نیز می تواند باعث CTS شود. استفاده از دستگاه های تلفن همراه دستی، خیاطی، بازی های ویدئویی و بازی های راکتی نیز می تواند باعث ایجاد CTS شود.

سایر عوامل خطر سندرم تونل کارپال :

  • التهاب و تورم تاندون های مچ دست.
  • آسیب های مچ دست (کشیدگی، رگ به رگ شدن، دررفتگی، شکستگی).
  • تغییرات هورمونی یا متابولیک (بارداری، یائسگی، عدم تعادل تیروئید).
  • نگهداری مایعات.
  • دیابت.
  • داروها (مانند استروئیدها یا شیمی درمانی).
  • آرتریت روماتوئید

علائم سندرم تونل کارپال

علائم معمولا تدریجی است و در طول زمان تشدید می شوند.

بسیاری از افراد گزارش می دهند که با بی حسی، سوزن سوزن شدن یا سوزش در انگشتان شست، اشاره و میانی خود از خواب بیدار می شوند. گاهی اوقات انگشت حلقه تحت تأثیر قرار می گیرد. 

با بدتر شدن وضعیت، علائم در طول روز بیشتر قابل توجه می شوند. علائم اغلب زمانی بدتر می شوند که:

  • گرفتن اجسام سنگین.
  • با استفاده از کامپیوتر.
  • تلفن همراه در دست گرفتن.
  • گرفتن هر چیزی برای مدت طولانی

اگر فشار روی عصب ادامه یابد، ممکن است ضعف دست و بی‌حسی ثابت‌تر رخ دهد. ممکن است متوجه شوید که اشیا را به طور غیرمنتظره ای رها می کنید.

درمان سندرم تونل کارپال با فیزیوتراپی پیشرفته

دکتر فیزیوتراپی یک برنامه درمانی شخصی بر اساس مورد خاص شما ایجاد خواهد کرد.

در مراحل اولیه CTS، مراقبت محافظه کارانه به عنوان اولین گام توصیه می شود. درمان فیزیوتراپی می تواند برای کاهش علائم شما موثر باشد و به شما کمک کند به فعالیت های روزمره خود بازگردید.

بسته به علل CTS شما، برنامه فیزیوتراپی شما ممکن است شامل موارد زیر باشد:

آموزش بیمار. دکتر فیزیوتراپی راه هایی را به شما آموزش می دهد تا وضعیت خود را بهبود بخشید و از بدتر شدن آن جلوگیری کنید. این ممکن است شامل آموزش در مورد اهمیت موارد زیر باشد:

  • تغییر وضعیت مچ دست (مانند اجتناب از حالت خم شدن مچ دست برای مدت طولانی).
  • وضعیت مناسب گردن و قسمت بالایی پشت (جلوگیری از وضعیت سر به جلو یا خمیدگی).
  • اقدامات احتیاطی در هنگام استفاده از ظروف تیز، ابزار، یا سایر وسایل. این امر به ویژه در صورتی مهم است که فیزیوتراپ شما تغییراتی را در سطح احساس شما تشخیص دهد.
  • “وقفه های کششی” در طول کارهای روزمره.
  • تمرینات کششی. فیزیوتراپیست تمرینات کششی ملایمی را برای بهبود انعطاف پذیری مچ، دست و انگشتان به شما آموزش می دهد.
  • تمرینات تقویتی فیزیوتراپیست شما ممکن است تمریناتی را برای تقویت عضلات به شما آموزش دهد تا به شما در حفظ وضعیت بهتر کمک کند. هنگامی که علائم شما کاهش یافت، ممکن است تمرینات تقویتی برای دست، مچ دست و ساعد تجویز شود.
  • آتل بندی. فیزیوتراپیست شما ممکن است توصیه کند که از آتل در شب برای کاهش ناراحتی استفاده کنید.
  • درمان های سرمایی و حرارتی. دکتر فیزیوتراپی ممکن است از درمان های سرما یا گرما استفاده کند یا به شما توصیه کند از یخ یا گرما برای تسکین درد استفاده کنید.
  • در کنار توصیه های وضعیتی و تمرینات ورزشی دکتر فیزیوتراپی از مدالیته های ضددرد و تسریع کننده بهبودی نیز بهره می برد.

اهداف فیزیوتراپی عبارتند از:

  • بدون نیاز به جراحی علائم خود را کاهش دهید.
  • به شما اجازه می دهد تا حد امکان فعال و کاربردی باشید.
  • به شما کمک می کند تا کار خانه و فعالیت های اوقات فراغت عادی خود را از سر بگیرید.

 

مقالات مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید