درمان افتادگی لگن در زنان و مردان با فیزیوتراپی و حرکات اصلاحی


افتادگی‌های لگنی در زنان هنگامی اتفاق می‌افتد که یکی از ارگان‌های لگن مانند مثانه از محل طبیعی خود در بخش پایینی شکم پایین‌تر‌ آمده ( دچار افتادگی شود) و بر دیواره‌های واژن فشار بیاورد. این اتفاق ممکن است در اثر ضعف یا کشیدگی عضلات نگه‌دارنده  اندام‌های لگن در اثر زایمان یا جراحی به وجود بیاید.
بسیاری از زنان به نوعی مبتلا به افتادگی لگنی هستند. این مساله می‌تواند ناراحت کننده و یا دردناك باشد. اما معمولا مشکل بزرگی برای سلامتی نیست. این مشکل همیشه بدتر نمی‌شود و حتی در برخی از زنان، با گذشت زمان بهتر هم می‌شود.

انواع افتادگی لگنی


ممکن است در آن واحد بیش از یکی از اندام‌های لگن دچار افتادگی باشند.
اندام‌هایی لگنی که می‌توانند دچار مشکل افتادگی شوند عبارتند از:

• مثانه  این شایع ترین نوع افتدگی لگنی است.
• میزراه
• رحم
• واژن
• روده ی کوچک
• مقعد

علل افتادگی اندام‌های لگن


افتادگی اندام‌های لگنی اغلب با فشار در طول زایمان ارتباط دارد. به طور معمول، اندام های لگن توسط ماهیچه‌ها و بافت‌های پایینی شکم سر جای خود نگه داشته می‌شوند. طی زایمان ممکن است این عضلات ضعیف شده یا کشیده شوند. اگر این عضلات و بافت‌ها  بهبود نیابند، نمیتوانند اعضای لگن را به خوبی سر جای درستشان نگه دارند.
افتادگی لگنی ممکن است به واسطه هر چیزی که بر شکم فشار وارد کند بدتر شود، مانند:

• اضافه وزن بسیار زیاد (چاقی مفرط).
• سرفه کردن‌های طولانی مدت
• یبوست‌های مکرر
• تومورهای اندام‌های لگن
• بالا رفتن سن (زنان مسن‌تر بیشتر در معرض افتادگی لگنی قرار دارند. همچنین در صورت وجود سابقه خانوادگی احتمال بروز آن برای فرد بیشتر است. )

علائم افتادگی لگنی


علائم افتادگی لگنی عبارتند از:

• احساس فشار از سمت اندام‌های لگن به دیواره واژن. این شایع‌ترین علامت است.
• احساس پری خیلی زیاد در ناحیه پایینی شکم.
• احساس این که انگار چیزی در حال افتادن از واژن است.
• احساس فشار یا کشش در ناحیه کشاله ران و یا درد در ناحیه پایینی کمر.
• دفع بی اختیار ادرار (بی اختیاری) و یا احساس نیاز مکرر و بیش از حد به دفع ادرار.
• درد در مهبل (واژن) در طول رابطه جنسی.
• مشکلات روده ، مانند یبوست.

نحوه تشخیص افتادگی لگنی


پزشک از بیمار در مورد علائم ، حاملگی‌ها و مشکلات او سوالاتی می‌پرسد. همچنین یک معاینه بالینی که شامل معاینه لگن نیز می‌شود انجام می‌دهد.

درمان افتادگی اندام‎‌های لگن

تصمیم درباره نحوه درمان مبتنی بر این است که کدام یک از اندام‌های لگن دچار افتادگی شده و علائم چقدر بد باشند.

ورزش کگل


ورزش کگل (که با عنوان "تمرینات کف لگن" نیز شناخته می‌شوند) باعث تقویت عضلات کف لگن می‌شود. این عضلات رحم، مثانه، روده کوچک و رکتوم را در جای خود نگه می‌دارند. ورزش کگل نه تنها این ماهیچه‌ها را در شرایطی مناسب قرار می‌دهد بلکه کمک می‌کند تا از حوادث شرم آوری مانند خروج ادرار و دفع گاز و یا حتی مدفوع بطور تصادفی جلوگیری شود. این ورزش‌ها حتی می‌توانند ارگاسم شما را نیز بهبود بخشند.

درباره ورزش کگل

تا وقتی عضلات کف لگن کار خود را به خوبی انجام دهند ، ممکن است حتی به آن‌ها فکر هم نکنید. اما در طول زمان - با بالا رفتن سن - این عضلات شروع به ضعیف شدن ‌می‌کنند. این امر ما را در معرض خطری قرار می‌دهد که پزشکان آن را افتادگی اندام لگنی می‌نامند. درابتدا، اندام‌های لگن شروع به پایین رفتن می‌کنند. کم کم ممکن است روی واژن افتاده و یا از آن خارج شوند. گاهی اوقات، اگر کسی عمل هیسترکتومی ( تخلیه رحم) انجام داده باشد، ممکن است بافت واژن نیز از بدن خارج شود.
موارد دیگری که شما را در معرض خطر ابتلا به افتادگی لگنی قرار می‌دهند عبارتند از:

• بارداری
• زایمان طبیعی
• جراحی در ناحیه لگن (سزارین یا هیسترکتومی)
• ژنتیک
• سرفه ، خنده، یا عطسه مفرط (که بر اندام‌های لگن فشار وارد می‌کنند)

چگونگی انجام ورزش کگل

سر توالت بنشینید و سعی کنید جلوی ادرار کردن خود را بگیرید. وقتی ادرار به جریان افتاد، عضلات خود را منقبض کنید تا از خروج آن جلوگیری کنید. باید احساس کنید که عضلات داخل واژنتان بالا کشیده می‌شوند. تا این جا فقط یک بار تمرین کگل را انجام دادید. حال عضلات خود را آرام کرده و دوباره این کار را انجام دهید.
اما مراقب باشید که انجام این تمرینات در موقع ادرار کردن برایتان عادت نشود. چرا که ممکن است مشکلات دیگری مانند عفونت‌های دستگاه ادراری برایتان به وجود بیاید.


به آرامی پیش بروید. سعی کنید عضلات کف لگن را به مدت ۳ ثانیه منقبض نگه داشته و سپس برای ۳ ثانیه آن‌ها را رها کنید. این انقباض و رها کردن را ۱۰ بار انجام دهید. به این می‌گویند یک ست ده‌تایی. اگر نمی‌توانید ۱۰ بار حرکت را انجام دهید، به هر تعداد که قادرید انجام داده و به مرور زمان تعداد دفعات را افزایش دهید. سعی کنید روزانه دو یا سه بار یک ست ده‌تایی تمرین کگل را انجام دهید.

ورزش کگل مضر نیست.  در حقیقت می‌توانید آن را به بخشی از کارهای روزمره خود تبدیل کنید. شما می‌توانید این ورزش را زمانی که دندان‌هایتان را مسواک می‌زنید، در هنگام رانندگی تا محل کار، وقت صرف شام یا تماشای تلویزیون انجام دهید.

چه مدت طول می‌کشد تا بتوانم نتایج انجام این تمرینان را مشاهده کنم؟

اغلب زنانی که به طور منظم ورزش کگل انجام می‌دهند می‌توانند در عرض چند هفته تا چند ماه شاهد نتایج مثبت آن (مانند کاهش نشت ادرار)باشند. بعد از سپری شدن این زمان اگر هنوز نگران افتادگی لگنی خود هستید و یا احساس نکردید که علائم شما بهبود یافته است، با پزشک خود دربارۀ روش‌های درمانی دیگر صحبت کنید.

ورزش درمانی

 فیزیوتراپی

با تقویت عضلات داخلی می‌تواند باعث بهبود طولانی مدت علائم افتادگی لگنی شود. تمرینانت فیزیوتراپی در کنار ورزش کگل برای تقویت عضلات کف لگن به کار می‌رود. انجام این دو درمان در کنار هم، می‌تواند به بهبود علائم افتادگی لگنی خفیف تا متوسط کمک کنند.

در صورتی که هر یک از علائم زیر را داشته باشد ممکن است برای درمان افتادگی لگنی خود به فیزیوتراپی نیاز داشته باشید. اگر:
• اگر احساس کنید یا ببینید چیزی برآمده می‌خواهد از واژن شما خارج شود.
• اگر دچار نشت ادرار از مثانه خود هستید و یا در دفع ادرار و یا مدفوع مشکل دارید.
• اگر در طول رابطه جنسی دچار احساس متفاوتی شده‌اید.
• اگر در طی روند روزمره‌تان احساس کنید حالتان کاملا خوب نیست.
پزشک متخصص زنان شما را معاینه کرده و درباره علائم و شدت آن‌ها از شما سوال می‌کند. در صورتی که تشخیص دهد به فیزیوتراپی نیاز دارید می‌تواند به شما در پیدا کردن فیزیوتراپیستی که در تمرینات اندام‌های لگن و افتادگی لگنی متخصص است کمک کند.

فیزیوتراپی چگونه به بهبود علائم افتادگی لگنی کمک می‌کند؟

 فیزیوتراپی برای افتادگی اندام‌های لگنی شامل تمرینات ویژه‌ای برای عضلات شکمی و پایین کمر است. این عضلات چیزی را تشکیل می‌دهند که پزشکان اصطلاحا به آن‌ها " عضلات مرکزی یا درونی بدن" می‌گویند. فیزیوتراپیست تمرینات و تکنیک‌های تنفسی‌ای را به شما آموزش خواهد داد. همچنین وضعیت‌های  مناسب بدنی را خواهید شناخت.
تمرینات عضلات مرکزی شامل مواردی مانند پلانک جانبی است. برای انجام این تمرین، طوری که سر و پاها در یک خط مستقیم قرار داشته باشند به پهلوی راست خود دراز بکشید. پاهای خود  را خم کنید. آرنج شما باید مستقیما زیر شانه‌تان قرار گرفته باشد. با استفاده از عضلات شکمی خود، به آرامی لگن خود را از زمین جدا کنید، لگن و و ستون فقرات خود را صاف نگه دارید. حرکت را دو تا سه بار تکرار کرده و سپس برای سمت دیگر بدن خود انجام دهید.

تمرینات شکم معمولی مثل کرانچ یا دراز و نشست ممکن است علائم شما را بدتر کنند چرا که فشار بیشتری روی کف لگن وارد می‌کنند.
علاوه بر تمرینات، فیزیوتراپیست ممکن است به شما آموزش دهد که چگونه در حین انجام کارهای روزمره و معمولی خود حرکت کنید که افتادگی لگنی شما بدتر نشود.
فیزیوتراپی برای افتادگی جزئی اندام‌های لگن موثر است. اگر افتادگی شدید باشد، احتمالا پزشک انجام عمل جراحی را توصیه می‌کند.

آیا هنوز به درمان نیاز دارم؟

در صورتی که از پساری استفاده می‌کنید باز هم می‌توانید فیزیوتراپی انجام دهید. پساری یک وسیله پلاستیکی است که مانند یک دیافراگم در واژن قرار داده می‌شود. این وسیله در بهبود علائم افتادگی واژن یا رحم موثر است.

درمان با بیوفیدبک

درمان با بیوفیدبک ترکیبی از آموزش نحوه منقبض کردن عضلات لگن با تکنیک‌های تنفسی مناسب و کنترل عضلات شکمی است.

پساری

اگر با وجود درمان‌های قبلی هنوز هم علائم شما برطرف نشده باشند، ممکن است پزشک توصیه کند از دستگاهی با نام پساری استفاده کنید که به کاهش درد و فشار ناشی از افتادگی لگنی کمک می‌کند. این دستگاه متحرک بوده وشما آن را در واژن خود قرار می‌دهید. پساری کمک می‌کند تا اندام‌های لگن در محل مناسب خود قرار بگیرند. اما اگر افتادگی لگنی  شدید باشد، ممکن است نتوانید به راحتی پساری را  در واژن خود نگه دارید.

درمان با جراحی

جراحی یکی دیگر از گزینه‌های درمانی برای علائم شدید افتادگی لگنی است. اما اگر قصد بارداری و بچه‌دار شدن داشته باشید ممکن است بخواهید جراحی را به تاخیر بیندازید. چرا که فشار زایمان ممکن است باعث شود افتادگی لگنی شما عود کند.

در صورتی ممکن است به جراحی نیاز داشته باشید که:

• به دلیل افتادگی اندام درد زیادی داشته باشید.
• با مثانه و روده خود مشکل داشته باشید.
• افتادگی لگنی باعث شود نتوانید از رابطه جنسی خود لذت ببرید.

انواع جراحی برای درمان افتادگی‌های لگنی عبارتند از:

• جراحی برای ترمیم بافتی که اندام دچار افتادگی را نگه می‌دارد.
• جراحی تعمیر بافت اطراف واژن.
• جراحی بستن دهانه واژن.
• جراحی خارج کردن رحم (هیسترکتومی).

خطرات جراحی کدامند؟

ممکن است بعد از جراحی  عوارض زیر برای شخص ایجاد شود:
• درد در طول رابطه جنسی
• دردهای لگنی
• مشکل در کنترل ادرار (بی اختیاری ادرار)
جراحی افتادگی لگنی خطرات عمومی هر جراحی دیگری را نیز دارد که شامل : عفونت، خونریزی و لخته شدن خون است. ممکن است جراح در طول عمل به اندام‌های اطراف نیز اسیب برساند.

در صورتی که برای بیمار مش واژینال قرار داده شود ، خطر درد و عفونت وجود داشته و ممکن است مش نیز آسیب بیند. در سال ۲۰۱۶ اف دی آی  مش واژینال برای درمان افتادگی لگنی را  به عنوان یک وسیله خطرناک معرفی کرد. احتمالا تنها در صورتی این روش برای یک فرد به کار می‌رود که:

• جراحی قبلی که برای درمان افتادگی لگنی انجام شده نتیجه بخش نبوده باشد.
• بافت‌ها آنقدر ضعیف باشند که قابلیت ترمیم نداشته باشند.
• امکان انجام جراحی شکمی وجود نداشته باشد.

ورزش کگل + جراحی

افتادگی اندام‌های لگن ممکن است پس از جراحی مجددا عود کند. انجام ورزش کگل برای تقویت عضلات کف لگن به شما کمک خواهد کرد که پس از جراحی سریعتر بهبود پیدا کنید. انجام این دو روش با هم مفیدتر از انجام جراحی به تنهایی  خواهد بود.

سبک زندگی


اگر دچار افتادگی لگنی هستید، ممکن است تعجب کنید که چه کارهایی برای درمان آن می‌توانید انجام دهید. اگرچه روش‌های پزشکی هم در دسترس هستند، اما خودتان می‌توانید کارهایی به تنهایی انجام دهید که ممکن است به شما کمک کنند تا روز به روز حالتان بهتر شود.

ورزش عضلات کف لگن

ورزش کگل می‌تواند به تقویت عضلات کف لگن کمک کند. اگر دچار افتادگی اندام‌های لگنی باشید، اندام‌های لگنی شما – یعنی مثانه، رحم و رکتوم - ضعیف هستند. این اندام‌ها ممکن است به سمت واژن پایین آمده باشند. ورزش کگل می‌تواند ماهیچه‌های نگه دارنده این اندام‌ها را قوی‌تر کرده و از بدتر شدن افتادگی لگنی شما جلوگیری نماید.
در ابتدای کار ممکن است تمرین کگل کمی عجیب و غریب به نظر برسد. اما با قوی‌تر شدن عضلات لگن ، متوجه خواهید شد که انجام آن راحت‌تر می‌شود.

از این که دچار یبوست شوید جلوگیری کنید

یبوست هم می‌تواند باعث افتادگی لگنی شود و هم یکی از علامت‌های ابتلا به افتادگی لگنی است. سعی کنید از یبوست و فشار اوردن به خود در وقت دفع مدفوع  جلوگیری کنید. انجام این تغییرات ساده‌ در برنامه غذایی می‌تواند به شما کمک کند تا دچار یبوست نشوید:

• در طول روز مقدار زیادی آب بخورید.
• مقدار زیادی میوه و سبزیجات بخورید.
• از غذاهای حاوی فیبر بالا مانند لوبیا و غلات و دانه‌های کامل استفاده کنید.
• در صورتی که مبتلا به یبوست هستید، از غذاهای کم فیبر مانند - پنیر، بستنی، گوشت و فست فود استفاده نکنید.

چیزهای سنگین را بلند نکنید

اگر مبتلا به افتادگی لگنی هستید، از انجام دادن کارهایی که ممکن است ان را بدتر کند اجتناب کنید. این بدان معنا نیست که اصلا  چیزی را بلند نکنید، هل ندهید یا نکشید.
در صورت امکان، سعی کنید برای مدت طولانی روی پای خود نایستید. بعضی از زنان در هنگام ایستادن، فشار بیشتری احساس می‌کنند. اگر علائم شما پس از انجام یک نوع ورزش بدتر شود، سعی کنید ورزش‌های دیگری را امتحان کنید که برای  بدن شما ملایمتر باشند.

سیگار نکشید سیگار کشیدن بافت‌های اطراف عضلات لگن را ضعیف می‌کند. همچنین باعث سرفه می‌شود که خود می‌تواند علائم را بدتر کند. اگر اضافه وزن دارید، سعی کنید چند کیلویی از وزن خود را کم کنید. اضافه  وزن باعث فشار بر لگن می‌شود.


به این پست امتیاز دهید.
هیچ رای ثبت نشده است