مزایا و روش های فیزیوتراپی کمر برای درمان انواع دردهای کمر

کمردرد یک بیماری شایع است که اکثر مردم در برخی از مراحل زندگی خود را تجربه می‌کنند. این یکی از مهم‌ترین دلایل عدم حضور در محل کار و کاهش فعالیت‌ها در زندگی روزمره درد با حرکات محدود برای مدت طولانی است.

در اکثر موارد، علت درد در ناحیه کمر جدی نیست و می‌توان با انجام چند اقدام احتیاطی و درمانی در خانه، در مدت چند هفته به راحتی برطرف شود. اما در مورد علائمی که مدت زیادی از شروع آن‌ها می‌گذرد و برطرف نمی‌شوند، ممکن است نیاز به ارزیابی کامل و تشخیص توسط یک فیزیوتراپیست با تجربه برای مشاوره و برنامه جامع‌تر باشد. فیزیوتراپی به عنوان یکی از بهترین راه‌ها برای از بین بردن کمردرد و جلوگیری از نیاز به جراحی ظاهر شده است. تمرین آن شامل تمرینات حرکات کششی و تقویتی، اصلاح سبک زندگی، جلوگیری از صدمات بیشتر، درمان دستی و ترکیبی از تکنیک‌های دیگر برای تسکین طولانی مدت است.

تشخیص علت مشکلات کمر 


از مهمترین دلایل کمر درد وضعیت بد نشستن، سبک بد زندگی، خم شدن مکرر رو به جلو و بلند کردن وسایل سنگین است. به طور معمول، افرادی که در محیطی کار می‌کنند که باید به مدت طولانی بنشینند این نوع مشکل کمردرد مکانیکی را تجربه می‌کنند. اگرچه این یک مشکل جدی نیست اما احساس درد مداوم یا درد در ناحیه پشت می‌تواند بسیار ناراحت‌کننده باشد.

کمردرد در افراد مسن به یک حالت عادی تبدیل شده است. خانم‌ها در دوران بارداری و بعد از حاملگی نیز در برابر کمردرد آسیب‌پذیر هستند.

برخی از شایع‌ترین بیماری‌هایی که منجر به کمردرد می‌شوند عبارتند از:

  • پرولاپس دیسک
  • پوکی استخوان
  • تخریب مفاصل
  • کشش و رگ به رگ شدن
  • پاسچر غیرطبیعی
  • نشستن طولانی
  • آرتروز
  • ناهنجاری‌های اسکلتی
  • انعطاف‌پذیری ضعیف در عضلات
  • شکستگی
  • سیاتیک

هر بیمار برای تعیین نوع دقیق آسیب، دلایل آن و تهیه برنامه توانبخشی لازم نیاز به ارزیابی فردی دارد. هنگام ملاقات با هر یک از فیزیوتراپیست‌ها سوالات ارزیابی زیر از شما پرسیده می‌شود:

  • تاریخچه درد از جمله مکان، شدت، درد مرجع، مواردی که درد را بهتر یا بدتر می‌کند.
  • سابقه خانوادگی دردهای کمر یا مشابه
  • جراحات قبلی
  • فعالیت‌های شغلی یا ورزشی
  • درمان‌های قبلی
  • معاینه بدنی کمر

فیزیوتراپی در مورد علائم مربوط به درد در قسمت تحتانی، میانی، یا فوقانی کمر یک روش درمانی ایده‌آل محسوب می‌شود. تیمی از فیزیوتراپیست‌های آموزش‌دیده حرفه‌ای به شما کمک می‌کنند علت اصلی را از طریق ارزیابی استاندارد شناسایی کنید. در مورد راه‌های اصلاح وضعیت خود با درمانگر خود صحبت کنید. پیشرفت خود را در مورد نتایج درمان پیگیری کنید و برنامه‌ریزی درمانی را بر اساس اهداف توافق متقابل انجام دهید تا بتوانید دوباره به وضعیتسابق خود بازگردید. اگر شما هر نوع درد یا ناراحتی را در قسمت تحتانی کمر خود تجربه می‌کنید، متخصصان فیزیوتراپی می‌توانند با تهیه یک برنامه درمانی و بهبودی کاملاً اختصاصی به شما کمک کنند.

کاربردهای فیزیوتراپی کمر 


کاربردهای فیزیوتراپی کمر-min

اگر مدتی است از درد و اختلالات کمر رنج می‌برید و درد کاهش نمی‌یابد، می‌تواند زمان مناسب برای مشورت با یک فیزیوتراپیست متخصص باشد. فیزیوتراپی می‌تواند در مقایسه با جراحی یا گزینه‌های دیگری مانند مسکن‌ها یا اسپری‌های تسکین دهنده درد، در درمان انواع دردهای کمر مفید باشد. ثابت شده است که فیزیوتراپی که توسط یک فیزیوتراپیست مجرب و آموزش‌دیده ارائه شود، برای افرادی که دچار درد کمر هستند و به طور مداوم از آن رنج می‌بردند، بسیار تاثیرگذار بوده است:

کمردرد غیر اختصاصی 

شرایطی که علت خاصی ندارد و باعث ایجاد درد در ناحیه کمر می‌شود.

درد سیاتیک 

دردی که از ناحیه تحتانی کمر به سمت پاهای شما پخش می‌شود.

تنگی کانال نخاعی 

اختلالی که در آن فضای اطراف نخاع شما تنگ شده و باعث فشار به نخاع شما می‌شود.

بیماری دژنراسیون دیسک

به دلیل پیر شدن دیسک‌ها در ستون فقرات ایجاد می‌شود.

سایر مشکلات 

  • اسکولیوز
  • آرتریت ستون فقرات (اسپوندیلوز)
  • کشیدگی و رگ به رگ شدن کمر
  • سندرم نشانگان دم اسب
  • کوکسی دینیا (درد دنبالچه)
  • فشرده شدن و شکستگی وج ستون فقرات
  • سندرم عدم موفقیت عمل جراحی کمر
  • فیبرومیالژیا
  • گودی کمر 
  • قوز کمری
  • استئومیلیت (عفونت استخوان نخاعی)
  • استئوپنیا (کاهش تراکم توده استخوان، نه پوکی استخوان)
  • پوکی استخوان
  • روماتیسم مفصلی

مزایای فیزیوتراپی کمر 


پیگیری و انجام منظم برنامه‌های فیزیوتراپی برای درد کمر می‌تواند مزایای زیر را به دنبال داشته باشد:

  • به بهبود حرکت و عملکرد مفاصل و عضلات کمک می‌کند
  • به بهبود وضعیت بدن و ترمیم تحرک طبیعی کمک می‌کند
  • نیاز به جراحی و وابستگی به داروهای ضد التهاب / مسکن‌ها را کاهش می‌دهد
  • از عوارض بعدی جلوگیری می‌کند

روش‌های فیزیوتراپی کمر 


روش‌های فیزیوتراپی کمر-min

علاوه بر ورزش درمانی، درمان دستی و سایر روش‌های درمانی رایج، متخصصان توانبخشی از روش‌های مختلفی برای کاهش درد، تسهیل بهبودی و ترمیم عملکرد بیمار استفاده می‌کنند. در زیر ۹ تا از انواع از روش‌های فیزیوتراپی که امروزه توسط متخصصان توانبخشی استفاده می‌شوند و همچنین تعدادی از برنامه‌ها و نتایج مورد انتظار آن‌ها آورده شده است.

اولتراسوند 

اولتراسوند توسط FDA برای طیف گسترده‌ای از کاربردهای درمانی از جمله بهبود شکستگی، انحلال ترومبوس و درمان فاشیلیت پلانتار و اپی کوندیلیت تأیید شده است. در بیشتر برنامه‌های اولتراسوند، مبدل دستی در حرکت دایره‌ای بر روی ناحیه آسیب‌دیده منتقل می‌شود. این مبدل باعث می‌شود امواج صوتی بسیار بالاتر از توان شنیدن انسان ایجاد شود و این امواج به تاندون‌ها، ماهیچه‌ها و سایر بافت‌ها به منظور بهبود جریان خون و تسریع روند بهبودی، گرما می‌دهند.

فونوفورز 

فونوفورز کاربرد ویژه اولتراسوند برای تقویت اثر داروهای موضعی است. اثر این روش در تقویت جذب دگزامتازون، یک گلوکوکورتیکوئید که برای اهداف ضد التهابی استفاده می‌شود، اثبات شده است. در این کاربرد و سایر کاربردهای فونوفورز، داروی مورد نظر با ژل روی ناحیه آسیب دیده مالیده شده و امواج اولتراسوند رگ‌های خونی اطراف را گشاد می‌کند و باعث افزایش جذب در جریان خون می‌شود.

تحریک الکتریکی 

تحریک الکتریکی یا E-stim، اصطلاح کلی برای چندین روش است که شامل الکترودهای متصل به پوست بیمار است. این روش‌ها می‌توانند برای تسکین درد و بهبود عملکردی مورد استفاده قرار گیرند، حتی در مواردی که بیمار دارای اختلالات عصبی باشد. در حقیقت، تحریک الکتریکی در تسهیل حرکات عملکردی صورت در بیماران مبتلا به فلج بل موثر است.

 یونتوفورز 

یونتوفورز نیز مشابه فونوفورز، نوعی محرک الکتریکی است که برای توزیع دارو استفاده می‌شود. جریان الکتریکی به پخش شدن داروهای موضعی از طریق پوست و جریان خون کمک می‌کند که به طور معمول به منظور کاهش التهاب، جلوگیری از اسپاسم ماهیچه‌ها یا از بین بردن رسوبات معدنی انجام می‌شود. یونتوفورز نیز مانند فونوفورز در جذب دگزامتازون برای اهداف ضدالتهابی و همچنین اسید استیک برای بهبود آسیب‌های بافت نرم مؤثر است.

تحریک عصب الکتریکی از راه پوست 

تحریک عصب الکتریکی از راه پوستی که معمولاً TENS (تنس) نامیده می‌شود، نوعی محرک الکتریکی است که برای مدیریت درد حاد و مزمن استفاده می‌شود. در حالی که محققان ساز و کار دقیق این دستگاه را متوجه نشده‌اند، اما تصور می‌شود که فرکانس‌های مختلف ساتع شده از این دستگاه گیرنده‌های مختلف درد را فعال می‌کند و محرک‌های غیر درد را از طریق بافت‌های آسیب دیده و به سیستم عصبی ارسال می‌کند.

گرمای خشک 

گرمای خشک مدت طولانی است که برای درمان صدمات حاد و مزمن و همچنین کاهش کوفتگی تاخیری عضلانی (DOMS) استفاده می‌شود. بر خلاف اولتراسوند و سایر روش‌های "گرمای عمیق"، گرمای خشک فقط به طور چشمگیری روی پوست، چربی و سایر بافت‌های سطحی تأثیر می‌گذارد. با این وجود، تأثیرات محلی گرما اغلب برای کاهش درد، افزایش تحرک و به طور موقت حرکت بدون درد کافی است.

گرمای مرطوب 

گرمای مرطوب شکل دیگری از گرما درمانی سطحی است و در بیشتر موارد درمانگران به سادگی بسته‌های گرمای مرطوب را در مناطق آسیب‌دیده اعمال می‌کنند. این روش از طریق مکانیسم‌هایی مانند گرمای خشک کار می‌کند اما مطالعات متعددی نشان می‌دهد که گرمای مرطوب عمیق‌تر است و سریع‌تر به بافت‌های آسیب‌دیده نفوذ می‌کند و پیشرفت‌های عملکردی مهم‌تری را تسهیل می‌کند.

سرما 

برخلاف گرما، سرما یا یخ درمانی برای کاهش جریان خون و التهاب در مرحله بحرانی بهبودی مورد استفاده قرار می‌گیرد. همچنین می‌تواند از تورم در مفصل یا عضله آسیب‌دیده بعد از ورزش جلوگیری کرده و آن را به یک روش مفید بعد از ورزش تبدیل کند. در بسیاری از موارد، فیزیوتراپیست‌ها برای اولین بار از گرما استفاده می‌کنند تا بیماران «گرم شوند» و تحرک لازم را برای انجام تمرین‌های درمانی بدست آورند و یخ را برای کاهش واکنش التهابی بعد از آن استفاده می‌کنند.

نور درمانی 

نور درمانی شامل استفاده از لیزرها، دیودهای تابش کننده نور (LED) و سایر منابع نوری در بافت‌های آسیب‌دیده است. انواع مختلفی از نور با روش‌های کمی متفاوت کار می‌کنند اما به طور کلی همه آن‌ها اثرات خود را بر روی کروموفورها، مولکول‌های جذب نور شبیه به کلروفیل در سلول‌های گیاهی، اعمال می‌کنند. کروموفورها از انرژی حاصل از نور جذب شده برای تولید ATP بیشتر، انرژی سلولی مورد نیاز برای سنتز آنزیم‌ها، DNA ، RNA و سایر مواد مهم برای روند ترمیم استفاده می‌کنند. ثابت شده است که روش‌های نور درمانی در کاربردهای مختلفی از جمله درمان سندرم تونل کارپ، درد کمر و حتی بهبود زخم مؤثر است.

از درمان تخصصی فیزیوتراپی برای کمر چه نتیجه‌ای را می‌توان انتظار داشت؟ 


اکثر افرادی که از کمردرد رنج می‌برند می‌توانند در طی ۴-۶ هفته تسکین درد خود را حس کنند و بهبود می‌یابند. با این حال، این بازه زمانی ممکن است از هر نظر متفاوت باشد زیرا ماهیت آسیب در صورت وجود، سابقه بیماری مزمن که منجر به کمردرد شده است، و همچنین برنامه درمانی که با مشورت با فیزیوتراپیست خود انتخاب می‌کنید متفاوت است.


به این پست امتیاز دهید.
هیچ رای ثبت نشده است