درمان افتادگی مچ دست (آسیب عصب رادیال) با فیزیوتراپی و ورزش

عصب رادیال از بالای بازو تا مچ دست و انگشتان دست کشیده شده است. این عصب، حرکات و احساس‌ها در بازو و دست و اکستنشن آرنج، مچ و انگشتان دست را کنترل می‌کند. آسیب عصب رادیال یک بیماری است که بر عصب رادیال اثر گذاشته و اگر این عصب دچار آسیب‌دیدگی شود، عضلاتی که تحت کنترل آن هستند دچار ضعف، بیحسی و ناتوانی می‌شوند. این بیماری ممکن است به مرور زمان بهبود یابد، کیست‌ها یا تومورها برداشته شده یا وضعیت‌های ناخوشایند اصلاح شوند اما برخی افراد ممکن است همیشه درجاتی از آسیب‌دیدگی افتادگی مچ دست یا عصب رادیال را داشته باشند.

علل آسیب‌دیدگی عصب رادیال


برخی از دلایل افتادگی مچ دست عبارتند از:

فشار

•    تجهیزات: تجهیزات که بر عصب رادیال فشار وارد می‌کنند ممکن است باعث آسیب‌دیدگی آن شوند. به عنوان مثال، عصاهای زیر بغل باعث فشار بر این عصب در ناحیه زیر بغل می‌شوند. ساعتی که روی مچ دست بسته می‌شود نیز ممکن است بر این عصب فشار وارد کند.
•    وضعیت نامناسب بدن: وضعیت نامناسب بدن نیز ممکن است باعث فشار آمدن بر این عصب شود. به عنوان مثال، زمانی که شما روی بازوی خود می‌خوابید یا آن را به مدت زیادی پشت صندلی قرار می‌دهید به این عصب فشار وارد می‌شود.
•    کبودی: کبودی‌هایی که به دلیل جراحات وارده به وجود آمده‌اند باعث فشار آمدن به عصب رادیال می‌شوند.
•    توده‌ها: تومورها یا کیست‌ها داخل مچ دست یا بازو ممکن است به این عصب فشار وارد کنند.

شکستگی‌ها و دررفتگی‌ها

اگر استخوان بالای بازوی شما بشکند ممکن است به عصب رادیال آسیب برساند. دررفتگی‌ها زمانی اتفاق میافتند که مفاصل (محل تلاقی دو استخوان) در شانه یا آرنج از جای خود خارج شوند. این عارضه‌ها نیز ممکن است باعث آسیب‌دیدگی عصب رادیال شوند.

علائم و نشانه‌های آسیب‌دیدگی عصب رادیال


 علائم و نشانه‌ها با محل آسیب‌دیدگی عصب بستگی دارند.

•    ضعف و بیحسی: ممکن است از ماهیچه سه سر تا انگشتان دست شما دچار بیحسی و ضعف شود. همچنین ممکن است شما قادر به مشت کردن دستتان نباشید. ممکن است شما نتوانید آرنج یا انگشتان دست خود را صاف کنید. ممکن است ماهیچه‌های بالا یا پایین بازوی شما شل شده و کوچک‌تر به نظر برسند.
•    افتادگی مچ دست: این اتفاق زمانی می‌افتد که مچ دست شل شده و بیفتد و شما قادر با بالا آوردن آن نباشید.
•    مشکل در مشت کردن و نیشگون گرفتن: ممکن است شما قادر نباشید انگشت شصت یا انگشتان دیگر خود را جمع کرده تا با مشت خود یکشی را بگیرید.

عوارض


علائم بسیاری از افراد مبتلا به آسیب‌دیدگی عصب رادیال، پس از درمان به طور کامل برطرف می‌شود. در برخی موارد ممکن است عوارضی وجود داشته باشد که برخی از آنها عبارتند از:
•    بیحسی کامل یا جزئی در دست: اگر عصب رادیال به طور کامل بهبود نیابد ممکن است دست شما دچار بیحسی دائمی شود.
•    افتادگی کامل یا جزئی مچ دست یا از کار افتادن دست: اگر عصب رادیال به طور کامل بهبود نیابد ممکن است دست شما به طور دائمی دچار ضعف شود.
•    ناهنجاری‌های خفیف تا شدید در دست: مشکلات عصب رادیال ممکن است باعث خشک‌شدگی مفاصل یا آرتروفی عضلانی شود.
•    آسیب‌دیدگی‌های مکرر یا ناخواسته در دست یا مچ دست: اگر مچ دست یا دست شما بیحس شود ممکن است بدون این که شما متوجه شوید آسیب ببیند.

تشخیص آسیب‌دیدگی عصب رادیال


پزشک از شما در مورد علائمی که دارید سؤالاتی می‌پرسد. وی ممکن است دست شما را لمس کرده و بازو و دست شما را حرکت دهد تا متوجه شود که کدام عضلات دچار آسیب‌دیدگی شده‌اند. ممکن است برای تشخیص اقدامات زیر نیز انجام شوند:

•    عکس‌برداری به وسیله اشعه ایکس: ممکن است برای بررسی شکستگی استخوان یا وجود اجسام خارجی در بازو به وسیله اشعه ایکس از دست شما عکس‌برداری شود.

•    تصویربرداری رزونانس مغناطیسی: به این آزمایش تصویری ‌ام آر آی نیز گفته می‌شود. از ام آر آی برای بررسی بافت نرم و عروق خونی دست و بررسی کیست‌ها یا توده‌های موجود استفاده می‌شود. شما در هنگام انجام این آزمایش تصویری باید دراز بکشید. دستگاه ام آر آی یک مگنت بسیار قوی دارد. هرگز نباید با وسایل فلزی وارد اتاق ام آر آی شد زیرا ممکن است باعث آسیب‌دیدگی‌های شدید و خطرناک شود. اگر هر گونه ایمپلنت فلزی در بدن خود دارید باید به پزشک اطلاع دهید.

•    الکترومیوگرافی و مطالعات هدایت عصبی: الکترومیوگرافی و مطالعات هدایت عصبی آزمایش‌هایی هستند که فعالیت‌های الکتریکی عضلات را اندازه‌گیری می‌کنند. عضلات شما در هنگام استراحت و در هنگامی که کار می‌کنند مورد آزمایش قرار می‌گیرند. در آزمایش الکترومیوگرافی عصب‌هایی که عضلات را کنترل می‌کنند مورد بررسی قرار می‌گیرند. در صورتی که عصب رادیال آهسته‌تر از حد طبیعی خود کار کند، مطالعات هدایت عصبی برای آن انجام می‌شود.

درمان آسیب‌دیدگی عصب رادیال


دوران بهبودی به شدت آسیب‌دیدگی عصب شما بستگی دارد. بهبودی عصب ممکن است هفته‌ها تا ماه‌ها طول بکشد. در برخی موارد، ممکن است یک سال طول بکشد تا حرکات و احساس‌های طبیعی در دست و بازو بازگردند. ممکن است شما اقدامات درمانی زیر را انجام دهید:

مصرف داروهای مسکن

ممکن است به شما داروهایی برای کاهش درد داده شود. نباید اجازه دهید که درد شدت یابد و پس از آن دارو مصرف کنید.

 اسپیلینت یا گچ

 شما ممکن است نیاز به اسپیلنت یا گچ داشته باشید تا از مچ دست و دست شما در دوران بهبودی عصب رادیال حمایت کند. یک اسپیلینت یا گچ به باز شدن انگشتان دست و مچ دست شما کمک می‌کند تا شما بتوانید بیشتر از آنها استفاده کنید.

تحریک الکتریکی عصب

 در تحریک الکتریکی عصب از جریان الکتریکی با ولتاژ کم برای درمان درد استفاده می‌شود. الکترودها یا واسطه‌ها که جریان الکتریکی از طریق آنها وارد بدن می‌شود روی قسمت دردناک بدن قرار گرفته و جریان الکتریکی را از طریق فیبرهای عصبی ارسال می‌کنند. جریان الکتریکی گیرنده‌های درد را مسدود کرده و اجازه انتقال سیگنال از عصب‌ها به مغز را نمی‌دهد. به بیمار یک دستگاه الکتریکی تحریک عصب کوچک که با باطری کار می‌کند داده می‌شود که در منزل از آن استفاده کند. در بیشتر موارد پزشک دستگاه را تنظیم می‌کند.

اولتراسوند تراپی

 تجهیزات اولتراسوند، امواج صوتی با فرکانس بالا تولید می‌کنند که به وسیله پراب هایی که سر گردی دارند به قسمت‌های خاصی از بدن انتقال داده می‌شود. امواج صوتی در عمق بافت‌ها (عضلات) نفوذ می‌کنند و گرمای ملایمی ایجاد می‌کنند. متخصص فیزیوتراپی معمولاً از ژل هایپوآلرژنیک روی پوست استفاده می‌کند که باعث از بین رفتن اصطکاک می‌شود. با حرکات دوار جزئی پراب، درمان توسط پزشک انجام می‌شود که چند دقیقه هم طول می‌کشد. اولتراسوند در فنونوفورز نیز استفاده می‌شود. در این روش درمانی از داروهای ضدالتهابی موضعی نیز استفاده می‌شود. داروهای ضدالتهابی با ژل اولتراسوند مخلوط شده و در محل کار پراب مورد استفاده قرار می‌گیرد. امواج صوتی اولتراسونیک باعث می‌شود که دارو وارد بافت شده و التهاب را کاهش دهد.

تمرینات ورزشی برای ردمان افتادگی مچ دست و آسیب‌دیدگی عصب رادیال


برخی از ورزش‌هایی که به درمان افتادگی مچ دست کمک می‌کنند عبارتند از:

فشار دادن توپ

یک توپ نرم از جنس فوم بردارید. هر پنج انگشت خود را دور آن بپیچید. توپ را فشار داده و سپس دستان خود را آزاد کنید. این حرکت را حداقل ۱۵ مرتبه تکرار کنید.

کشیدن باند الاستیکی (کش)

 یک کش بردارید و آن را دور هر پنج انگشت یک دست خود قرار دهید. انگشتان دست خود را به سمت بیرون کشیده و در حالی که کش دور دست شما است و مقاومت می‌کند تا آنجا که می‌توانید انگشتان خود را از هم باز کنید و سپس آنها را شل کنید. این حرکت را در سه ست ۲۵ تایی برای هر دو دست انجام دهید. یک کش دیگر هم اضافه کنید که مقاومت بیشتری ایجاد شود و مچ دست و انگشتان شما قوی‌تر شوند.

چرخاندن چکش

 شما به یک چکش، آچار فرانسه یا یک چیز مشابه اینها نیاز دارید. این وسیله نباید خیلی سنگین باشد به خصوص اگر مچ دشت شما حساس بوده یا ضعیف است. وسیله انتخابی را در یک دست قرار داده و آن را روی یک صندلی دراز کنید و دست خود را روی ران خود قرار دهید. کف دست شما باید به سمت داخل باشد و سپس به آرام مچ دست خود را به سمت پایین بچرخانید تا کف دست شما روبه زمین قرار گیرد. دوباره چکش را بچرخانید تا به محل اولیه خود بازگردد و سپس کف دست خود را به سمت بالا بچرخانید تا روبه سقف قرار گیرد. این حرکت را هر چند مرتبه که می‌توانید برای هر دست تکرار کنید.

کشش مچ دست

 صاف روی یک صندلی بنشینید و یک دست خود را به سمت جلو دراز کنید تا با زمین موازی شده و کف دست هم رو به پایین باشد. با استفاده از دست دیگر، به آرامی مچ دست کشیده خود را خم کنید تا انگشتان دست شما رو به زمین قرار گیرند. این حالت را حدود ۱۰ ثانیه حفظ کنید و سپس به آرامی دست خود را آزاد کرده و مچ دست را رو به بالا بچرخانید. از دست دیگر خود برای وارد کردن فشاری ملایم در هر دو جهت استفاده کنید. شما باید کشش را احساس کنید اما اگر احساس درد کردید باید بلافاصله حرکت را متوقف کنید. این تمرین را برای دست دیگر خود نیز تکرار کنید.

خم کردن مچ دست

 یک بطری آب را در مشت دست آسیب دیده خود نگه دارید و از دست سالم خود نیز برای گرفتن دست آسیب دیده کمک بگیرید. اجازه دهید که مچ دست شما به سمت پایین کشیده شود و سپس مچ دست را به سمت بالا خم کنید. این تمرین را در دوست ۱۰ تایی تکرار کنید.

کشش مچ دست

 یک بطری را با دست آسیب دیده خود نگه دارید و از دست سالم خود نیز برای کمک به دست آسیب دیده استفاده کنید. دست خود را طوری قرار دهید که به سمت پایین باشد سپس مچ دست را باز کرده و بکشید. این تمرین را در دوست ۱۰ تایی انجام دهید.

گرفتن و آزاد کردن به وسیله انگشتان دست

 یک خودکار را روی یک طرف میز قرار دهید و به آرامی آن را با انگشتان آسیب دیده خود بردارید. خودکار را به آرامی روی میز حرکت دهید و سپس آن را رها کندی. این حرکت را در دوست ۱۰ تایی انجام دهید.

چرخاندن قلم

 یک قلم روی میز قرار دهید و با استفاده از انگشت شصت و انگشتان دیگر دستتان آن را بچرخانید. سعی کنید برای انجام این تمرین از شانه‌های خود کمک نگیرید: هدف این است که این تمرین فقط با انگشتان دست انجام شود. در صورت امکان این حرکت را سریع‌تر انجام داده و به مدت ۱۵ ثانیه قلم را با سرعت بیشتر بچرخانید.

سکه انداختن

  هشت سکه در دست آسیب دیده خود قرار دهید سپس با استفاده از انگشت شصت خود یک سکه را به سمت پایین و روی انگشت اشاره و شصت خود قرار دهید. سکه را با انگشت اشاره و شصت خود بگیرید و سپسان را روی میز قرار دهید و سپس همین حرکت را با سکه دیگر تکرار کنید. این حرکت را برای تمام سکه‌ها انجام دهید.

تقابل انگشتان

 بازوی آسیب دیده خود را خم کنید، آرنج خود را روی میز قرار دهید. نوک انگشت اشاره خود را روی نوک انگشت شصت خود قرار داده و یک حلقه بسازید و سپس آنها را آزاد کنید. این حرکت را با انگشت میانی و انگشت حلقه انجام دهید و رها کنید. این حرکت را برای هر انگشت دو مرتبه انجام دهید.


به این پست امتیاز دهید.
هیچ رای ثبت نشده است