درمان دررفتگی، نیمه دررفتگی و بی ثباتی مفصل لگن و ران با فیزیوتراپی

احتمال دررفتگی و نیمه دررفتگی تقریباً در تمام مفصل‌های بدن از جمله زانو، لگن، مچ پا و یا شانه وجود دارد. دررفتگی لگن و ران هنگامی رخ می‌دهد که استخوان از مفصل خارج شود. سر استخوان ران به مفصل لگن متصل است و هنگامی‌که این استخوان از مفصل جدا شود دچار دررفتگی لگن و ران می‌شوید. دررفتگی لگن و ران به این معنی است که استخوان ران شما دیگر در جای اولیه خود نیست، بنابراین شما باید در اسرع وقت به پزشک مراجعه و به صورت اورژانسی مشکل را درمان کنید. نيمه ‌دررفتگی لگن و ران نیز هنگامی اتفاق می‌افتد که فقط قسمتيی از سر کروی استخوان ران در جايگاه کاسه‌ای شکل خود در مفصل لگن قرار داشته باشد. دررفتگی و نیمه دررفتگی لگن و ران اگر درمان ‌نشده باقی بمانند می‌توانند باعث آسیب به رباط‌ها، اعصاب و یا رگ‌های خونی شما شوند. فیزیوتراپی در هنگام دررفتگی لگن و ران در سرعت بخشیدن به روند بهبود بسیار مهم و تأثیرگذار است.  فیزیوتراپی همچنین احتمال عود مشکل در آینده را کاهش می‌دهد.

متخصصین ما در کلینیک فیزیوتراپی دکتر سعادتی، براساس سن بیمار، شدت و نوع آسیب‌دیدگی مفصل لگن، از روش‌های مختلف فیزیوتراپی و توان‌بخشی مخصوص دررفتگی لگن مانند ورزش‌های مخصوص، حرکات کششی، استفاده از آتل‌بندی لگن ،کفش و کفی طبی و نیز با استفاده از تکنیک‌های کنترل درد، مانند لیزرتراپی، الکتروتراپی، مگنت تراپی، ماساژ تراپی، میکروواس تراپی (Micro-Vas) و تحریک مغناطیسی عملکردی (FMS)، درد ناشی از دررفتگی لگن در بیماران را کاهش داده و به آن‌ها کمک می‌کنند که هر چه سریع‌تر به وضعیت معمول و عملکرد مطلوب خود بازگردند. برای مشاوره با متخصصین ما و یا رزرو نوبت می‌توانید با ما از طریق شماره‌‌های ۰۲۱۸۸۴۹۲۵۶۸ و ۰۲۱۸۸۴۹۲۵۰۴ تماس حاصل فرمایید.

علل


دررفتگی و نیمه دررفتگی لگن و ران معمولاً هنگامی رخ می‌دهد که لگن فشار غیرمنتظره یا نامتعادلی را تجربه کند. این اتفاق ممکن است زمانی بیفتد که شما سقوط کنید یا ضربه سختی را در ناحیه آسیب‌ دیده تجربه کنید. دررفتگی مفصل لگن و ران، احتمال دررفتگی مجدد در آینده را بیشتر می‌کند.

عوامل خطر


هر کسی ممکن است دررفتگی لگن و ران را در صورت افتادن یا هر نوع دیگری از آسیب و ضربه تجربه کند. با این‌ حال افراد مسن‌تر در معرض خطر بالاتری قرار دارند به‌خصوص اگر آن‌ها کم‌تحرک باشند و یا هنگام راه رفتن زمین بخورند.
کودکان هم در صورت عدم نظارت بزرگ‌ترها و یا بازی در منطقه محافظت نشده و غیر ایمن ممکن است بیشتر در معرض خطر دررفتگی لگن و ران قرار گیرند، همچنین کسانی که در طول فعالیت‌های بدنی حرکات پرخطر انجام می‌دهند خود را در معرض خطر بیشتری قرار می‌دهند.

علائم


در بیشتر موارد تشخیص دررفتگی لگن و ران راحت است. این ناحیه ممکن است متورم شده و یا کبود شود. ممکن است متوجه شوید که منطقه قرمز شده یا تغییر رنگ داده است. ناحیه همچنین ممکن است شکلی عجیب و غیرنرمال‌ داشته باشد یا به علت دررفتگی لگن تغییر شکل داده باشد. برخی از علائم دیگر مرتبط با دررفتگی و نیمه دررفتگی لگن و ران عبارت‌اند از:

  • از دست دادن حرکت
  • درد در هنگام حرکت
  • بی‌حسی در اطراف ناحیه
  • احساس سوزش

انواع دررفتگی لگن و ران


دررفتگی لگن و ران به‌طور گسترده‌ای به سه نوع تقسیم می‌شود:

  • دررفتگی قدامی لگن و ران
  • دررفتگی خلفی لگن و ران
  • دررفتگی تحتانی لگن و ران

بااین‌حال، ۹۰% دررفتگی‌های لگن از نوع دررفتگی خلفی هستند که به دلیل اعمال یک نیروی رو به عقب به‌زانوی خم‌شده ایجاد می‌شود.

تشخیص


گاهی تشخیص شکستگی استخوان از دررفتگی لگن و ران ممکن است دشوار باشد. در این موارد باید هر چه سریع‌تر به اورژانس مراجعه کنید. پزشک ناحیه مورد نظر و گردش خون در منطقه، تغییر شکل و احتمال شکستگی را بررسی می‌کند. اگر پزشک تشخیص دهد که دچار شکستگی استخوان یا دررفتگی لگن و ران شده‌اید، اشعه ایکس را تجویز می‌کند. در موارد خاص ممکن است ام آر آی مورد نیاز باشد. این ابزارهای تصویربرداری پزشک شما را قادر می‌سازند دقیقاً ببینید چه اتفاقی در مفصل یا استخوان درگیر افتاده است.

درمان


استراحت، یخ، فشرده‌سازی و بالا نگه‌داشتن (RICE)

درمان اولیه برای دررفتگی لگن شامل: استراحت، یخ، فشرده‌سازی و بالا نگه ‌داشتن پای آسیب ‌دیده است.  در بعضی موارد، ممکن است بعد از انجام این درمان‌ها مفصل دررفته به‌طور طبیعی به‌جای اولیه‌اش برگردد.

جا انداختن

در این روش، پزشک از درمان دستی استفاده می‌کند تا دررفتگی را جا بیندازد. ابتدا آرام‌ بخش یا بی‌حسی برای راحتی شما و همچنین شل شدن عضلات در نزدیکی مفصل مورد نظر تجویز می‌شود که این کار در واقع  فرایند جا انداختن را آسان‌تر می‌کند.

عدم تحرک

 

بعد از جا انداختن مفصل پزشک ممکن است از شما بخواهد از لگن بند طبی، اسپلینت یا آتل بند برای چندین هفته استفاده کنید. این کار باعث می‌شود که مفصل بدون تحرک و ثابت باقی بماند و اجازه دهد که این ناحیه به‌ طور کامل بهبود یابد. مدت‌زمان عدم تحرک مفصل بسته به نوع مفصل و شدت آسیب متفاوت است. آتل‌ بندی و اسپلینت با  ثابت نگه‌داشتن ناحیه در رفته باعث تراز و ترمیم و حفاظت از ناحیه آسیب‌دیده می‌شود.

دارو

بعد از جا انداختن مفصل به محل اصلی بیشتر درد شما باید برطرف شود. با این‌ وجود، اگر هنوز احساس درد می‌کنید، ممکن است مسکن‌ها یا آرام‌بخش‌های عضلانی تجویز شود.

توان‌بخشی و فیزیوتراپی

پس از اینکه پزشک شما مفصل لگن و ران را در موقعیت صحیح جا انداخت و آتل و لگن بند طبی یا اسپلینت برداشته شد، توان‌بخشی و فیزیوتراپی شروع می‌شود. فیزیوتراپیست به کمک خود شما یک طرح توان‌بخشی کارآمد را برای شما طراحی می‌کند. هدف از توان‌بخشی این است که به ‌تدریج قدرت مفصل لگن و ران افزایش یابد و دوباره قادر به انجام طیف وسیعی از حرکات شوید. به یاد داشته باشید که باید حرکات را به ‌آرامی انجام دهید تا قبل از به دست آوردن بهبود کامل مجدداً دچار دررفتگی نشوید. فیزیوتراپی  در دررفتگی لگن و ران شامل ورزش، کشش، ماساژ و درمان دستی لگن و ران است. فیزیوتراپی با استفاده از تکنیک‌های بهبود بافت نرم باعث کاهش التهاب مفصلی و درد می‌شود. این روش‌ها عبارت‌اند از:

درمان با لیزر سرد

  • فوتون های نور ناشی از لیزر سرد به داخل بافت نفوذ می‌کنند و باعث رشد و تولید و تکثیر سلولی می‌شوند. هنگامی‌که سلول‌های تاندون، رباط‌ها و عضلات در معرض نور لیزر قرار می‌گیرند سلول‌ها را سریع‌تر ترمیم و درمان می‌کنند.
  • لیزر سرد با مسدود کردن سیگنال‌های درد ارسال‌ شده به مغز درد لگن و ران را کاهش می‌دهد. برخی از سلول‌های عصبی درد را احساس می‌کنند و سیگنال‌هایی به مغز ارسال  می‌کنند. درد مزمن در لگن و ران ممکن است ناشی از فعالیت بیش ‌از حد اعصاب باشد. طول‌ موج‌های خاص کمک می‌کند تا سیگنال‌های درد خاموش شوند و در نتیجه درد از بین برود.
  • لیزر درمانی باعث افزایش اندازه مویرگ‌هایی می‌شود که جریان خون را افزایش می‌دهند. درمان همچنین تخلیه لنفاوی را افزایش می‌دهد تا تورم کاهش یابد. بنابراین لیزر درمانی تورم ناشی از کبودی یا التهاب را کاهش می‌دهد درحالی‌که فرآیند بهبود و بازیابی را سریع‌تر می‌کند.

تحریک مغناطیسی عملکردی (FMS)

 

تحریک مغناطیسی عملکردی (FMS) روشی جدید برای درمان درد ناشی از دررفتگی مفصل لگن و ران است که با القاء میدان الکتریکی باعث تحریک عمیق و هم‌زمان عصب، عضلات و تاندون‌های مفصل لگن و ران شده و با القاء میدان مغناطیسی به سلول‌های ناحیه لگن نفوذ کرده و با افزایش تبادل یون و افزایش جریان خون در بافت‌های اطراف مفصل لگن و ران، اکسیژن‌رسانی به آن ناحیه را افزایش داده و منجر به احیاء و بازسازی بافت‌های اطراف مفصل لگن و ران می‌شود.

میکرو واس تراپی (Micro-Vas)

میکرو واس (Micro-Vas) یکی از جدیدترین و مؤثرترین روش‌ها در درمان و تسکین درد ناشی از دررفتگی مفصل لگن و ران است که با ارسال امواج الکترومغناطیسی به ناحیه لگن و تحریک مویرگ زایی و افزایش جریان خون و در نتیجه اکسیژن رسانی به بافت‌های آسیب ‌دیده اطراف مفصل لگن و ران، منجر به تحریک و ترمیم بافت و غضروف آسیب‌دیده مفصل لگن و ران می‌شود.

تمرینات مربوط به دررفتگی لگن 

  • بالا آوردن زانو به‌صورت عمودی

  • تمرین مقاومتی دور کردن لگن از بدن

  • کشش لگن به سمت جلو و عقب